Gwiazdozbiory są gwiazdami, które zajmują określony obszar sfery niebieskiej. Z czasem nazwano je gwiazdozbiorami i nadano im poszczególne nazwy. Gwiazdy, które tworzą dany gwiazdozbiór nie są zazwyczaj ze sobą związane fizycznie i mogą się znajdować miliardy kilometrów od siebie. Już od starożytności człowiek patrzył w niebo i patrząc w gwiazdy zaczął sobie wyobrażać różne kształty. W ten sposób zaczęto nazywać gwiazdozbiory. Najstarsze z gwiazdozbiorów swoją nazwę posiadają od 4000 roku przed naszą erą. W szóstym wieku naszej ery Babilończycy zaczęli dzielić sferę niebieską. Tak na początku podzielili ją na 6 kawałków, a następnie na 12. Pokazało to pozorny ruch słońca nad horyzontem, zwane zodiakiem. Ze względu na rozwój cywilizacji, to północne niebo zostało najpierw badane i nazywane, z czasem również i konstelacje południowego nieba zyskały swoje nazwy. Dziś astronomowie operują wieloma mapami nieba, gdzie są one bardzo dokładne i ze szczegółami opisują wszystkie gwiazdy widoczne na ziemskim niebie.
Gwiazdozbiór
Ogon komety
Komety to przepiękne ciała niebieskie, których jednak nie można zbyt długo obserwować. Pojawiają się na krótki czas w okolicach gwiazdy centralnej i tylko wtedy okazują swoją aktywność. Komety, kiedy się pojawią w okolicach gwiazdy zaczynają się zmieniać, pojawia się koma, która jest wynikiem oddziaływania wiatru słonecznego i ciepła na materię komety. Wtedy to wyrzucać ona zaczyna w przestrzeń kosmiczna gazy i pyły, z których się składa. Wiatr słoneczny całkowicie odpycha gazy, które składają się na jeden „ogon komety”, który jest skierowany w przeciwną stronę do gwiazdy. Drugi „ogon” komety złożony jest z pyłów, które zazwyczaj nie są drobne, a co za tym idzie wiatr słoneczny nie jest na tyle silny by je całkowicie odepchnąć w ten sposób jest on zwrócona za kometę. Komety są różne, jedne z nich są okresowe, a inne nieokresowe. Okresowe komety, co pewien czas pojawiają się w okolicach gwiazdy centralnej danego układu, wtedy stają się aktywne. Kiedy się od niej oddalają Tracją swoją komę i znikają w przestrzeni międzyplanetarnej. Mogą się pojawiać zarówno co kilka, jak i kilkaset lat jednak każda z komet ma stały okres obiegi swojej elipsy. Komety nieokresowe wyłącznie raz pokazują się w okolicach gwiazdy centralnej układu i znikają na zawsze gdzieś we wszechświecie.
Powstawanie komet
Komet są jednymi z najciekawszych ciał niebieskich. Nie możemy och obserwować cały czas. Niekiedy na niedługi cza pojawiają się wokół słońca, gdzie stają się aktywne i później na długi czas znikają, by znów się pokazać, albo już nigdy nie powracają. Komety składają się z pyłów i gazów, które kiedy kometa zajdzie się w obrębie gwiazdy zaczyna wyrzucać w przestrzeń kosmiczną wraz z komą. Wiatr słoneczny odpycha tę materię od siebie i powstaje koma, która jest charakterystyczna częścią komety. Komety dzielimy na okresowe i nieokresowe. Komety okresowe pojawiają się, co kilka, kilkanaście labo kilkaset lat powrotem koło gwiazdy centralnej, by zniknąć na długi czas gdzieś w przestrzeni międzyplanetarnej. Poruszają się one po elipsach, w której jednym z ognisk znajduje się gwiazda. Komety nieokresowe poruszają się po hiperbolach albo parabolach, tylko raz pojawiają się w obrębie gwiazdy i znikają już później na zawsze w przestrzeni międzyplanetarnej. Komety, które obserwujemy z Ziemi są bardzo przewidywalnie niektóre z nich dobrze zbadane.
Ciała niebieskie
Komety są niezwykłymi ciałami niebieskimi, które możemy niekiedy obserwować. Aktywne stają się dopiero, kiedy pojawią się koło gwiazdy centralnej. Wtedy to zauważyć możemy komę, która składa się z pyłów i gazów. Jest ona zwrócona w stronę przeciwną do gwiazdy centralnej. W Układzie Słonecznym pojawiają się zarówno komety okresowe, jak i nieokresowe, te pierwsze poruszają się po orbitach w kształcie elipsy. Powracają one w okolice gwiazdy centralnej co kilka, kilkanaście. Albo nawet kilkaset lat. W zależności od tego tak bardzo rozciągnięte sa ich elipsy. Komety nieokresowe poruszają się po hiperbolach albo parabolach. W załamaniu ich znajduje się gwiazda centralna. Kiedy kometa pojawia się w pobliżu gwiazdy wyrzuca wraz z komą część materii, która ją buduje. W ten sposób koma dzieli się na dwa pasy. Jeden z nich jest gazowy, a drugi składa się z pyłów. Ten pierwszy zawsze kierowany jest przeciwnie do gwiazdy, a drugi jest nieco odchylony w stronę przeciwną do poruszania się komety, gdyż wiatr słoneczny nie jest w stanie całkiem go przesunąć.
Zjawiska na niebie
Komety są bardzo ciekawymi zjawiskami, które co pewien czas możemy obserwować na przykład z ziemi. Istnieje wiele komet, które krążą w Układzie Słonecznym. Kometa jest niewielkim ciałem niebieskim, które złożone jest z różnego rodzaju pyłów i gazów. Kiedy zbliża się ona do gwiazdy ciepło gwiazdy powoduje roztopienie części wody i odrzucenie materii komety w komie, która zwrócona jest w stronę przeciwną do gwiazdy. W ten sposób możemy obserwować dwie smugi, które sa dość wyraźnie widoczne. Jedna z nich jest pyłowa, a druga gazowa. Gazowa część komy zwrócona jest prostopadle do gwiazdy, gdyż wiatr słoneczny bardzo skutecznie ją odpycha. Pyłowa zaś jej część nie może zostać tak bardzo odepchnięta, gdyż pył zawsze zawiera większe części materii, które sa dość stabilne. Komety można podzielić na te okresowe, które powracają, co pewien czas, na przykład co kilkanaście albo kilkaset lat oraz te nie okresowe, które nigdy nie powracają i w okolicach gwiazdy pokazują się wyłącznie raz. Te pierwsze krążą po orbitach mniej lub bardziej eliptycznych, gdzie w jednym z ognisk elipsy znajduje się gwiazda. Pozostałe poruszają się po parabolach albo hiperbolach.
Kometa
Komety sa niewielkimi stosunkowo ciałami niebieskimi, które na krótki czas pojawiają się w obrębie gwiazdy centralnej, wokół której się poruszają. Wokół komety powstaje koma, kiedy porusza się ona wokół gwiazdy, która roztapia lud, z którego się składa. W Układzie słonecznym to wiatr słoneczny powoduje odwrócenie się komy w kierunku przeciwnym do słońca. Kometa wyrzuca w ten sposób materie w przestrzeń kosmiczną. Zazwyczaj kometa ma dwa warkocze: gazowy i pyłowy. Kometa swoją aktywność i w ogóle obecność przejawia wyłącznie, kiedy znajduje się w pobliżu gwiazdy centralnej. Im bliżej niej tym szybciej się porusza. Później ucieka gdzieś daleko w przestrzeń międzyplanetarną, gdzie spędza większość czasu, póki znów za pewien okres nie pojawi się pobliżu gwiazdy centralnej. Komety różnią się od siebie, niektóre z nich są okresowe i co pewien czas powracają, inne zaś tylko raz pojawiają się w obrębie gwiazdy centralnej ich tor ma kształt paraboli, albo hiperboli. Komety okresowe poruszają się po różnej długości elipsach, gdzie w jednym z ognisk elipsy znajduje się gwiazda.
Niezwykła planeta
Jowisz jest jedną z najciekawszych i najbardziej niezwykłych planet w Układzie Słonecznym. Jest on piątą planetą z kolei licząc od Słońca. Tym samym jest to największa i najbardziej masywna z planet, która poprzez swoją masę powoduje przesunięcie barycentrum Układu Słonecznego. Jowisz jest w większości zbudowany z wodoru, który atomowo stanowi jego osiemdziesiąt sześć procent, prawie całą resztę zajmuje tutaj hel. Jowisz posiada ponadto specyficzną budowę. W jego centrum znajduje się niewielkich rozmiarów jądro, które jest otoczone niesamowicie grubą warstwą gazów. Na zewnętrznej warstwie tej planety z Ziemi możemy obserwować przepiękne pasy, które poruszają się w przeciwne strony. Są one ciekawym zjawiskiem. Pasy przeciwnie się poruszające znajdują się na różnych wysokościach atmosfery tej planety. Na Jowiszu wiecznie trwają burze. Największą z nich jest Wielka Czerwona Plama, która swoimi rozmiarami przekracza znacznie średnicę Ziemi. Trwa ona już przez kilka tysięcy lat i bardzo dawno została zaobserwowana po raz pierwszy.
Największa planeta
Jowisz jest największą z planet w Układzie słonecznym. Jego masa jest 2, 5 razy większa od masy wszystkich planet w sumie. Jest to niewątpliwie najciekawszy i najpotężniejszy z gazowych olbrzymów. Planeta ta zachwyca nas swoimi rozmiarami, a jego masa spowodowała przesunięcie barycentrum Układu Słonecznego. Z Ziemi doskonale można obserwować tą planetę. Widać dokładnie jej pasy, które powstają na różnych wysokościach atmosfery i poruszają się w przeciwnych kierunkach. Jowisza możemy zobaczyć z każdej strony a to za sprawa bardzo krótkiej doby na tej plancie, która jest najkrótsza w całym Układzie Słonecznym. Jowisz obraca się bardzo szybko wokół własnej osi, co skutkuje nie tylko krótką dobą, ale również jego spłaszczeniem an biegunach. Na Jowiszu wiecznie trwają burze, które osiągają ogromne rozmiary i ciągną się wiekami. Największą z nich jest Wielka Czerwona Plama, która trwa już niesamowicie długo i jest ogromna. Jej rozmiary są większe od Ziemi i jest ona bardzo intensywna. Jowisz składa się w większości z wodoru oraz helu, Co sprawia ze jest bardzo aktywny.
Jowisz
Jowisz to przepiękna planeta, którą można bez najmniejszych problemów obserwować z Ziemi. Jest największym ciałem w naszym Układzie Słonecznym. Jowisz to największy z gazowych olbrzymów, jego masa jest aż 2, 5 razy większa od masy wszystkich planet w sumie, powoduje to przesunięcie barycentrum Układu Słonecznego poprzez siły, jakimi on oddziałuje na niego. Jowisz jest planetą, która posiada najkrótszą dobę oczywiście w naszym Układzie Słonecznym, a to za sprawą bardzo szybkiego obrotu wokół własnej osi. Planeta ta w ten sposób jest bardzo spłaszczona przy biegunach. Budowa Jowisza jest bardzo ciekawa. Posiada on skaliste jądro, jednak bardzo niewielkich rozmiarów. Resztę jego masy stanowią wyłącznie gazy. Najwięcej na Jowiszu znajduje się wodoru, który atomowo stanowi aż 86 procent. Jeśli chodzi o masę ustępuję nieco helowi i zajmuje 75 procent. Na Jowiszu można zauważyć przepiękne pasy, które poruszają się w przeciwne strony. Jest to wywołane podziałem Jowisza na warstwy, każda z nic porusza się w przeciwną stronę, a leżą one na różnych wysokościach. Przepięknymi zjawiskami są burze jowiszowe, które trwają niezwykle długo, nawet kilkaset lat.